رئیس اتاق کرج بر این باور است که اقتصاد امروز کشور به دلیل روشن نبودن افق پیشرو دچار تعلیق در تصمیمگیری شده و این چالش، روند تولید و سرمایهگذاری را کند کرده است. همچنین بیانگیزگی در سطح جامعه و نیروی کار را گسترش داده است.
پرهام رضایی رئیس اتاق کرج در گفتوگو با اتاق ایران آنلاین با بیان اینکه اقتصاد کشور در وضعیت تعلیق تصمیمگیری گرفتار شده است، اظهار کرد: فعالان اقتصادی به دلیل بیثباتی قوانین، نوسانات ارزی و ابهام در سیاستها از هرگونه تصمیمگیری خودداری میکنند. این سکوت در تصمیمگیری، هزینههای پنهان و گستردهای بر سرمایه، تولید و نیروی انسانی تحمیل و رشد اقتصادی را در واقعیت، راکد و حتی فلج کرده است.
این فعال اقتصادی با این توضیح که سرمایهگذاران امروز نمیتوانند سودآوری بلندمدت پروژهها را پیشبینی کنند، گفت: بیثباتی قوانین، تغییرات سیاستی و نوسانات مداوم قیمتها باعث شده سرمایهها از مسیر تولید خارج شوند و به بازار داراییهایی مانند طلا، ارز و مسکن هدایت شوند. در نتیجه، سرمایه به جای آن که موتور رشد اقتصادی باشد، به عاملی برای تشدید نوسانات قیمت تبدیل شده است.
رضایی ادامه داد: این پدیده که از آن به عنوان خواب سرمایه یاد میکنیم، موجب کاهش تشکیل سرمایه ثابت و عقبماندگی پروژههای توسعهای میشود و رکود ساختاری را عمیقتر میکند.
فرسودگی صنایع و زیرساختهای تولید
رضایی در ادامه با اشاره به فرسودگی صنایع و زیرساختهای تولید گفت: تجهیزات صنعتی و خطوط تولید نیازمند سرمایهگذاری بلندمدت برای نوسازی و ارتقای فناوری هستند؛ اما وقتی آینده مالی و مقررات مشخص نباشد، مدیران بنگاهها از جایگزینی ماشینآلات فرسوده خودداری میکنند. نتیجه ادامه فعالیت با تجهیزات فرسوده، راندمان پایین و افزایش هزینههای استهلاک است.
او تأکید کرد: تعلیق تصمیمگیری، فرسودگی سیستماتیک زیرساخت صنعتی کشور را تشدید میکند، حتی اگر تقاضای بازار افزایش یابد، بنگاهها به دلیل ضعف فناورانه نمیتوانند پاسخگو باشند.
رئیس اتاق کرج در بخش دیگری از سخنان خود درباره پیامدهای تعلیق تصمیمگیری برای سرمایه انسانی گفت: بخشی از مدیران و نیروهای متخصص حوزه اقتصادی کشور که امکان برنامهریزی بلندمدت حرفهای ندارند، به دنبال افقهای روشنتر در خارج از کشور میروند؛ پدیدهای که به فرار مغزها معروف است و خسارت جبرانناپذیری به سرمایه انسانی وارد میکند.
بر اساس اظهارات این فعال اقتصادی افرادی که در کشور میمانند در محیطی که تلاش و نوآوری بینتیجه است، دچار فرسودگی شغلی میشوند. انگیزه کاهش مییابد، خلاقیت تحلیل میرود و سازمانها به حداقل عملکرد اکتفا میکنند.
رضایی با بیان اینکه اقتصاد کشور امروز با بیماری ساختاری به نام تعلیق در تصمیمگیری مواجه است، افزود: برونرفت از این وضعیت نیازمند بازآفرینی اعتماد است. ایجاد ثبات و شفافیت در قوانین، پایبندی به مقررات اعلام شده و پیشبینی پذیری محیط کسبوکار، فعالان اقتصادی را دوباره به تصمیمگیری و سرمایهگذاری تشویق میکند و مسیر رشد را هموار میسازد.
او بیان کرد: اگر این اعتماد بازسازی شود، سرمایهها از خواب بیدار خواهند شد، خطوط تولید بهروزرسانی میشود و سرمایه انسانی نیز انگیزه و خلاقیت خود را باز مییابد.