اعضای کمیسیون عمران مجلس با حضور در اتاق ایران با فعالان حوزه حملونقل دریایی، جلسه داشتند. نایبرئیس اتاق ایران ریاست این نشست را به عهده داشت و درباره اهداف برگزاری این جلسه به لزوم تدوین نقشهراهی منسجم برای تأمین کالاهای اساسی کشور با تکیه بر همه امکانات و توانمندیهای موجود، اشاره کرد.
محمدرضا بهرامن نایبرئیس اتاق ایران در حاشیه نشست با اعضای کمیسیون عمران مجلس و در گفتوگو با اتاق ایران آنلاین تصریح کرد: با توجه به اتفاقاتی که به دلیل شرایط جنگی برای بنادر رخ داد، سعی شد در این نشست با نمایندگان مردم در مجلس، ظرفیت بنادر را بررسی کنیم. چراکه مواجهه با این وضعیت به برنامهریزی خاص نیاز دارد.
بر اساس اظهارات او حدود 70 درصد حملونقل دریایی توسط بخش خصوصی انجام میشود. حدود 75 تا 80 درصد از حملونقل هم از طریق بنادر جنوبی صورت میگیرد، بنادر شمالی یا شاهراههای ورودی شمالی به مرکز کشور نیز ظرفیت خیلی بالایی ندارند.
او ادامه داد: همه این موارد در نشست اخیر، بررسی شد تا ببینیم چه کاری باید بکنیم تا شاهرگ حیاتی به ویژه برای تأمین کالاهای اساسی مورد استفاده قرار گیرد و کالاهایی که تولید کشور را پوشش میدهند، تأمین شوند.
نایبرئیس اتاق ایران درباره آنچه در نشست با اعضای کمیسیون عمران مجلس مطرح شد، گفت: به باور بخش خصوصی و نمایندگان مجلس، دولت باید خود را برای تغییرات فکری تجهیز کند و در کنار او مجلس هم باید برای سیاستگذاریها و اتخاذ تصمیمات جدید با پوشش قانونی و مدیریت زمان در شرایط فعلی آماده باشد.
بهرامن از آسیبهایی که متوجه بخش خصوصی است سخن گفت و افزود: بخش خصوصی در حوزه حملونقل دریایی علاوه بر نگرانی بابت نیروی انسانی، بابت داراییهای خود که بر روی آبها است، نگرانی دارد. بنابراین باید برنامهریزی کنیم تا یکبهیک این واحدها به چرخه ارائه خدمات برگردند.
او با نگاهی به وضعیت بحرانی کشور گفت: بحران را باید با نسخه مناسب همین دوران حل کرد. پس اعتقاد داریم این جلسات باید خروجی محور باشند و تنها به درد دل ختم نشوند. اگر نسخه اجرایی حاصل نشود در آیندهای خیلی نزدیک با مشکلات بسیار بزرگی در سیستم حملونقل کشور و رساندن کالاها به سفره مردم و .... روبهرو خواهیم شد.
نایبرئیس اتاق ایران افزود: باید بپذیریم تابآوری شرکتهایی که به ما خدمات میدهند در بخش لجستیک، یکی از فاکتورهای بسیار مهم است. بنابراین باید این شرکتها را حفظ کنیم. البته دولت هم مطالباتی دارد؛ اما باید متوجه شود که زمان جنگ است. نمیتوانیم این مطالبات را در شرایط جنگی از مجموعه فعالانی که درگیر تأمین نیاز مردم هستند، مطالبه کنیم. باید با یک زمانبندی بعد از اینکه فعالیت آنها به حالت عادی برگشت، مجدد در یک قالب خاص، مطالبات را دریافت کرد.