تاکید بر تسهیل تأمین مواد اولیه تولید با اولویت | نیازمند تعریف کریدورهای جدید در نظام حمل‌ونقل کشور هستیم

عضو هیات رئیسه اتاق ایران با تمرکز بر سیاست‌های تجاری و نظام حمل‌ونقل که در دوره پساجنگ به عنوان دو محور کلیدی از طرف اتاق ایران مورد توجه جدی قرار گرفتند، گفت: درباره سیاست‌های تجاری باید به سمت تسهیل تأمین مواد اولیه تولید با اولویت برویم و در حوزه حمل‌ونقل نیز ضرورت دارد تعریف کریدورهای جدید را دستورکار قرار دهیم.

کیوان کاشفی عضو هیات رئیسه اتاق ایران در گفت‌وگو با اتاق ایران آنلاین گفت: جنگ 40 روزه را در کشور تجربه کردیم که متأسفانه خسارت‌های زیادی به بار آورد و باید در شرایط بعد از جنگ سیاست‌های اقتصادی را به شکلی تعریف کنیم که اثرگذاری از صدمات جنگ به کمترین میزان ممکن برسد.

او اولین و مهم‌ترین موضوعی که در اتاق و در دوره پساجنگ روی آن تمرکز شد را سیاست‌های تجاری کشور عنوان کرد و افزود: باید تغییراتی در سیاست‌های تجاری اتفاق بیفتد تا شاهد تسهیل در واردات کالا باشیم و زنجیره‌های تولید با مشکل مواجه نشوند.

بر اساس اظهارات کاشفی همین امروز با اعلام دولت، واردات برخی مواد اولیه آزاد شد؛ بحث واردات 2580 قلم کالاست. حال به دنبال آن هستیم، شرایطی فراهم شود و صادرکننده و واردکننده در انتقال ارز با هم به توافق برسند. این اقدامات موجب می‌شود کمبودهایی را که ناشی از صدمات جنگ است به ویژه در دو حوزه پتروشیمی و فولاد که صنایع بالادستی محسوب می‌شوند، کمتر احساس کنیم.

عضو هیات رئیسه اتاق ایران تصریح کرد: موضوع بعد به کریدورهای ارتباطی مربوط می‌شود. جنگ رمضان ارتباط با برخی از کشورهایی که به طور سنتی با آنها مراوده داشتیم را قطع کرده است، بنابراین باید کریدورهای جدید تعریف کنیم؛ اما مشکلاتی هم وجود دارد؛ ممکن است این کریدورهای جدید هزینه‌های متفاوتی به تجارت کشور وارد کنند، هزینه حمل می‌تواند بر قیمت کالا تأثیر بگذارد.

او با بیان اینکه در دو حوزه پتروشیمی و فولاد، اتاق ایران مطالعات کاملی انجام داده است، افزود: سعی کردیم در چارچوب این مطالعات، اثرات آسیب به پتروشیمی و فولاد را در صنایع پایین‌دست ببینیم و به شکلی سیاست‌ها را به دولت پیشنهاد دهیم تا کمترین مشکل را بین زنجیره‌ها شاهد باشیم و زنجیره‌ها هم به راحتی فعالیت کنند.

کاشفی خاطرنشان کرد: ایران توانمندی‌های بسیار زیادی دارد، اگر هماهنگی بین ارکان تصمیم‌گیر شکل بگیرد، می‌توانیم به راحتی مشکلات پساجنگ را مدیریت کنیم، میزان بیکاری احتمالی را کاهش دهیم، به سمت نوسازی برویم و همه بخش‌ها به مدار تولید برگردند.