رادیو مجازی اتاق ایران - 4 تیر 98

یادداشت جلال میرزایی، عضو کمیسیون انرژی مجلس

راهکار کاهش آثار تحریم بر صنعت پتروشیمی

جلال میرزایی، عضو کمیسیون انرژی مجلس در یادداشت خود ضمن اشاره به اقدام اخیر وزارت خزانه‌داری امریکا برای تحریم هلدینگ پتروشیمی فارس و 39 زیرمجموعه آن، به بررسی راهکار کاهش اثر این محدودیت‌ها بر صنعت پتروشیمی پرداخته است.

جلال میرزایی

عضو کمیسیون انرژی مجلس
20 خرداد 1398
کد خبر : 29001
اشتراک گذاری
اشتراک گذاری با
گوگل پلاس
لینک

وزارت خزانه‌داری آمریکا روز جمعه در اقدامی خصمانه اعلام کرد که 39 نهاد مرتبط با صنایع پتروشیمی ایران را در فهرست تحریم‌های خود قرار داده است. نمی‌توان گفت تحریم‌ها به‌هیچ‌وجه تأثیری بر صادرات ما ندارد، اما از سوی دیگر نمی‌توان از تنوع محصولات و مقاصد صادراتی صنایعی مثل پتروشیمی غافل ماند. پیش‌ازاین نیز آمریکایی‌ها بعد از خروج یک‌جانبه دونالد ترامپ از توافق هسته‌ای برجام هدف به صفر رساندن صادرات نفت ایران را دنبال می‌کردند که به گفته بسیاری از مسئولان ایرانی رؤیایی تعبیرنشدنی است.

به‌هرحال، پرسش اصلی این است ما تا چه اندازه می‌توانیم آثار تحریم‌ها را در اقتصاد ایران کاهش دهیم؟ این موضوع نیازمند یک بحث کارشناسی و تصمیم‌گیری سیاسی است. این دو باید مکمل هم باشند؛ یعنی کارشناسان خبره نظرات خودشان را بیان کنند و سیاستمداران نیز راهکار لازم را برای خروج از این وضعیت ارائه کنند و بگویند که درنهایت چه کاری باید انجام شود.

نباید این موضوع را فراموش کنیم که امروز شرکت‌های خارجی به‌ویژه شرکت‌های آسیایی با لحاظ شرایط صنعت پتروشیمی ایران مایل به همکاری با ما هستند. در حالی این تمایل و علاقه‌مندی به گسترش همکاری از سوی آنها نشان داده شده که تبلیغات زیادی از سوی آمریکایی‌ها پس از خروج از توافق هسته‌ای برجام علیه کشور ما صورت گرفته است. افزون بر این، خوب است به آمار تولید محصولات پتروشیمی نیز اشاره‌ای داشته باشم.

آمار منتشرشده از این حکایت دارد که تولید محصولات پتروشیمی تا سال ۱۴۰۰ به میزان 70 درصد افزایش می‌یابد. بر این اساس، ظرفیت اسمی صنعت پتروشیمی که اکنون معادل ۶۴ میلیون تن است، در سال 1400 به ۹۴ میلیون تن می‌رسد. در مورد اینکه آمریکایی‌ها از یک‌سو بحث مذاکره را پیش می‌کشند اما از سوی دیگر تحریم‌ها را علیه اقتصاد ایران اعمال می‌کنند، این موضوع تازه‌ای نیست و سال‌هاست که دولتمردان آمریکایی در ارتباط خود با دیگر کشورها این رفتار را از خود نشان می‌دهند.

آمریکایی‌ها برای اینکه بتوانند دست کشورها را خالی کنند، این اقدامات را انجام می‌دهند. یعنی قبل از انجام مذاکره، برای اینکه دست طرف مقابل تهی شود و بتوانند او را تحت‌فشار قرار دهند چنین اقدامات و تصمیماتی را دنبال می‌کنند. به‌هرحال این‌گونه رفتارها شرایط را سخت‌تر می‌کند. آمریکایی‌ها در دوره ترامپ برعکس دوره اوباما چندان خوب عمل نکردند و هدف خودشان را فشار بیشتر بر اقتصاد ایران قرار دادند.

امروز شرایط خیلی سخت شده است و روزبه‌روز دیوار بی‌اعتمادی بلندتر می‌شود. حالا باید صبر کنیم تا ببینیم بعد از سفر نخست‌وزیر ژاپن به ایران چه اتفاقی می‌افتد. آیا این سفر حامل پیام خاصی است یا آمریکایی‌ها بنا دارند در روندی که در قبال ایران در پیش گرفته‌اند تجدیدنظر کنند؟ درنهایت می‌توان قضاوتی درست نسبت به موضوعات پیش‌رو ارائه کرد.

ارسال نظر
پاسخ به :
= 5-4
در همین رابطه