شوک همزمان افزایش قیمت برق، گاز و حاملهای انرژی، همراه با ناپایداری مقررات و قطع و وصلیهای دورهای، فشار سنگینی بر هزینه تمامشده تولید، وارد و محیطهای کار را در معرض آسیبهای اجتماعی قرار میدهد. تعطیلی اجباری چندروزه ناشی از قطع برق یا گاز، خطوط تولید را از مدار اقتصادی خارج و بنگاه را در وضعیت زیان قرار میدهد.
شدت مصرف انرژی فراتر از استانداردهای جهانی و فرسودگی ماشینآلات، هزینه انرژی را چند برابر رقبای جهانى افزایش و مزیت نسبی کالا و خدمات ایرانی را در بازار جهانی تضعیف میکند.
پیام روشن است که اصلاح سیاست انرژی باید بر پایداری مقررات، نوسازی صنعتی، کاهش شدت مصرف و قراردادهای باثبات انرژی به ویژه صنایع صادراتمحور تکیه کند؛ در غیر این صورت، فشار هزینهای بخش تولید رقابتپذیری را کاهش میدهد.
راه عبور اتکا بر بازطراحی پلکان تعرفه، نوسازی تجهیزات پرمصرف، مدل بهینهسازی انرژی با بازپرداخت از محل صرفهجویی، مدیریت هوشمند اوجبار، مشوقهای شدت مصرف و اولویتدادن به صنایع صادراتمحور است.