اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و زیرساختارهای آن در سال 1404 در راستای ایفای مأموریتهای خود به عنوان صدای رسای بخش خصوصی رویکردی مبتنی بر عملگرایی و نوآوری را پیش روی خود قرار داد تا بر اساس آن نقش خود در نظام حکمرانی کشور را به مثابه نهاد حل مسئله ایفا کند.
هر چند اتاق ایران، اتاقهای استانی، اتاقهای مشترک، تشکلهای اقتصادی و کمیسیونهای تخصصی اتاق ایران در روزهای پایانی سال به منظور حفظ پایداری جریان، تجارت، تولید و اشتغال، همسو با سیاستهای کلان کشور، اولویتهای شرایط اضطرار را پیگیری کردند، در طول سال 1404 موارد ریشهای برای تسهیل تولید، تجارت و محیط کسبوکار را در دستورکار قرار دادند.
از اینرو در پرونده «اتاق ایران؛ نهاد حل مسئله» به تشریح و تبیین فعالیتهای اتاق ایران و زیرساختارهای آن در راستای حل مسئله در سال 1404 میپردازیم.
یادداشتی که اکنون پیشرو داریم مربوط به اتاق مشترک ایران و کرهجنوبی است.
حسین تنهایی، رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و کره جنوبی در یادداشتی ضمن تشریح مجموعه اقدامات صورت گرفته توسط اعضای هیات مدیره این اتاق در سال 1404 از پیگیریهای مستمر برای شکلگیری گفتمان «اقتصاد پیشبینیپذیر» سخن گفت.
اقتصاد ایران در سالی که پشت سر گذاشتیم به دلیل فشارهای خارجی و تحریمها و چالشهای داخلی در شرایط خاصی قرار گرفت. این چالشها موجب تضعیف تولید، کاهش سرمایهگذاری، محدودیت ظرفیت رشد صنعتی و فشار بر اشتغال شد و نوآوری و توان رقابت بخش خصوصی را کاهش داد.
البته خوشبختانه در ماههای انتهایی سال 1404 اقداماتی مانند اصلاح نرخ ارز و تکنرخی شدن آن انجام شد که تحرک جدیدی در فضای سرمایهگذاری و تولید در پی داشت ریسکهای ارزی را کاهش و شفافیت معاملات را افزایش داد. این اصلاحات همراه با تمرکز بر حفظ قدرت خرید و معیشت مردم، امکان کاهش فشار تورمی و بهبود شرایط اقتصادی عمومی را فراهم کرد و پیام امیدبخش برای فعالان اقتصادی و جامعه داشت.
در سالی که پشت سر گذاشتیم، پیگیری این مسائل شامل ارائه راهکارهای بهینهسازی مصرف انرژی، اصلاحات ساختاری در بودجه و نظام بانکی، برگزاری جلسات هماندیشی با فعالان اقتصادی و مقامات، طراحی دورههای آموزشی مدیریتی و صادراتمحور و ارائه مشوقهای مالیاتی در دستور کار اتاق مشترک، بود.
خروجی این اقدامات شامل افزایش حساسیت نهادها نسبت به بحران ناترازی انرژی، ارائه بستههای حمایتی برای تولید، ایجاد همگرایی میان فعالان اقتصادی و شکلگیری گفتمان «اقتصاد پیشبینیپذیر» بوده است. این اقدامات هم برای فعالان اقتصادی و هم برای مردم، پیام امیدآفرین دارند و امکان تثبیت اشتغال و حفظ قدرت خرید را فراهم میکنند.
در حوزه روابط خارجی و توسعه اقتصادی، اولویت بر گسترش روابط با همسایگان و تأکید بر تکمیل کریدورها و مسیرهای حیاتی ارتباطی است. این مسیر فرصتهای کمریسک اقتصادی را ایجاد کرده و بدون ایجاد تنش، شبکههای تجاری و حملونقل کشور را تقویت میکند.
از طرف دیگر با وجود محدودیتهای ناشی از تحریمها، تمرکز بر همکاری در حوزههای غیرتحریمی و کمریسک مانند دارو و تجهیزات پزشکی، مواد اولیه صنایع غذایی، فناوریهای صرفهجویی انرژی و همکاریهای علمی و دانشگاهی با کرهجنوبی مهیا شد. باید توجه داشت که فعالسازی دیپلماسی بخش خصوصی و ارتباط مستقیم میان اتاقهای بازرگانی، شرکتهای کوچک و متوسط و مؤسسات تحقیقاتی، همکاری با زنجیره تأمین شرکتهای کوچک کرهای را ممکن میکند. ایجاد میز دائمی ایران–کره، پایش تحریمها، ارائه مشاوره حقوقی و تدوین بانک اطلاعاتی فرصتهای کمریسک، استمرار روابط و آمادگی برای توسعه همکاریها را تضمین میکند. انتقال دانش مدیریتی و فناوری نرم، آموزش مدیریت بهرهوری و استانداردهای کیفیت بدون نیاز به سرمایهگذاری کلان، تجربه توسعه صنعتی کره را به فعالان ایرانی منتقل میکند.
در مجموع، تمرکز بر اصلاح ساختارهای اقتصادی داخلی، افزایش سرمایهگذاری مولد، تقویت بخش خصوصی، حفظ قدرت خرید و معیشت مردم و مدیریت هوشمندانه روابط خارجی با همسایگان، مسیر توسعه اقتصادی پایدار و ارتقای رفاه اجتماعی را در ایران فراهم میکند و همزمان اعتماد و امید به فضای اقتصادی کشور را بازمیگرداند. این راهبرد هم برای فعالان اقتصادی بخش خصوصی و هم برای مردم، ملموس، قابل اجرا و امیدآفرین است.