در گزارش کمیسیون صنایع اتاق ایران مطرح شد

«تنوع محصولی» و «ادغام و تملک» دو راهکار مدیریت صنایع اشباع است

کمیسیون صنایع اتاق ایران در گزارشی، دو راهکار موجود برای مدیریت صنایع اشباع را تنوع محصولی و تولید محصولات هم‌خانواده جهت بهبود توان رقابتی و «ادغام و تملک» واحدهای دارای ظرفیت اشباع، دانست.
تاریخ: 14 شهریور 1401
شناسه: 43724

کمیسیون صنایع اتاق ایران در گزارشی به بررسی «نحوه ادغام و تجمیع واحدهای تولید در صنایع اشباع‌شده» پرداخته است. در این گزارش با اشاره به اینکه در برخی از صنایع تعداد زیادی واحد تولیدی به بهره‌برداری رسیده‌اند که بازارهای در دسترس آن‌ها (که عمدتاً بازارهای داخلی است) تکاپوی حجم تولید و میزان فروش مورد نیاز آن‌ها را نمی‌دهد تاکید شده: این روند علاوه بر هدررفت سرمایه کشور، منجر به ایجاد طیف وسیعی از واحدهای نیمه‌تمام و راکد شده که صرفه اقتصادی سرمایه‌گذاری و بهره‌برداری را از دست داده‌اند.

در این گزارش 5 عامل «بی‌برنامگی سیاست‌گذار و محدودیت‌های قانونی»، «برخی مزیت‌های نسبی و تسهیلات جذاب»، «فشارهای سیاسی»، «فقدان اطلاعات سرمایه‌گذاری» و «ناتوانی در سهم گیری از بازارهای صادراتی» به عنوان دلایل ایجاد وضعیت موجود در صنایع اشباع نام برده شده است.

 در بخش دیگری از این گزارش به فهرست صنایع اشباع و با ریسک بالا برای سرمایه‌گذاری اشاره شده که عبارتند از: «تولید آرد»، «تولید فرآورده‌های حجیم غلات»، «بسته‌بندی آب (معدنی- آشامیدنی)»، «چیپس سیب‌زمینی»، «فرآورده‌های گوشتی (انواع کنسرو گوشتی)»، «انواع محصولات لبنی از شیر»، «تصفیه روغن نباتی و روغن‌کشی»، «بسته‌بندی دستمال کاغذی»، ‌«سیمان خاکستری»، «آجر»، «شن و ماسه»،‌ «کاشی»، «محصولات سفالی و سرامیکی ساختمانی نسوز»، «گچ ساختمانی»، «بتن آماده»، «شمش فولادی با تکنولوژی کوره القایی»، «میلگرد فولادی»، «مفتول فولادی»، «لوله و پروفیل فولادی»، «انواع سیم و کابل مسی»، «شیرآلات بهداشتی و ابزارآلات ساختمانی»، «مخازن CNG»، «لوله و اتصالات پلی اتیلن و PVC (پلاستیکی)»، «DOP (دی‌اکتیل فتالات)»، «ظروف پلاستیکی و یکبار مصرف»، «قیر»، «اتانول»، «سموم و کود»، «شوینده‌ها» و «روغن موتور».

کمیسیون صنایع اتاق ایران در گزارش خود تاکید کرده برای مدیریت صنایع اشباع دو مسیر وجود دارد. اول جلوگیری از تأسیس واحدهای جدید در صنایع اشباع از طریق وزارت صنعت، معدن و تجارت با همکاری سایر ارگان‌ها و نهادها و دوم مدیریت واحدهای اشباع.

این گزارش تشریح کرده است که اعمال مدیریت واحدهای اشباع نیز بسته به انتخاب یکی از دو رویکرد «عدم اصلاح ساختار بنگاهی و مالکیت» و دوم «حرکت به سمت اصلاح ساختار بنگاهی و مالکیت» متفاوت خواهد بود.

بر این اساس با رویکرد عدم اصلاح ساختار بنگاهی و مالکیت؛ چنانچه هدف ادامه فعالیت بنگاه باشد (چراکه ممکن است در شرایطی تعطیلی بنگاه اجتناب‌ناپذیر باشد)، مسیر ادامه فعالیت بنگاه باید به سمت تنوع محصولی و تولید محصولات هم‌خانواده جهت بهبود توان رقابتی آن باشد. در کنار این موضوع ارتقای بهره‌وری و افزایش توان رقابت‌پذیری هزینه‌ای بنگاه از یک سو و ارتقای قابلیت‌های بازاریابی و فروش بنگاه در سطح بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی نیز لازم است در رأس فعالیت‌های اصلاحی قرار گیرد که نیازمند مجموعه‌ای از برنامه‌های اقدام در محیط کسب‌وکار و محیط درون بنگاهی است.

اما با انتخاب رویکرد اصلاح ساختار بنگاهی و مالکیت، «ادغام و تملک» واحدهای دارای ظرفیت اشباع یکی از راه‌های پیش روست که ضمن ایجاد فضای فعالیت در صرفه‌های مقیاس (و در نتیجه کاهش بهای تمام‌شده تولید) توان رقابت‌پذیری هزینه‌ای بنگاه جدید را افزایش می‌دهد. همچنین امکان تمرکز بر سایر شاخص‌های رقابت‌پذیری نظیر عامل کیفیت و عامل تحویل را میسر می‌کند که بدون شک نیازمند سرمایه‌گذاری در خدمات متصل به تولید نظیر تحقیق و توسعه، طراحی، بازاریابی، فروش و توزیع و خدمات پس از فروش است.

 

متن کامل گزارش «نحوه ادغام و تجمیع واحدهای تولید در صنایع اشباع‌شده» را اینجا بخوانید.

در همین رابطه