در پی تغییر سیاستهای ارزی و پذیرش این واقعیت که باید به سمت تکنرخی شدن ارز برویم، شاهد بروز چالشهایی برای بنگاههای تولیدی به دلیل افزایش نرخ ارز و کاهش سطح نقدینگی بودیم، رئیس اتاق یزد در این رابطه گفت: اگر دولت حمایت لازم را از بنگاهها نداشته باشد، شاهد تعطیلی آنها خواهیم بود.
مجتبی دستمالچیان رئیس اتاق یزد در گفتوگو با اتاق ایران آنلاین تأکید کرد: با تکنرخی شدن ارز در سیستم رسمی، قیمت مواد اولیه بهشدت افزایش یافته و در بسیاری از موارد حداقل دو برابر شده است، این در حالی است که بنگاههای اقتصادی پیش از این نیز با مشکل تأمین مواد اولیه و کمبود سرمایه در گردش مواجه بودند.
او ادامه داد: کسری سرمایه در گردش که پیشتر وجود داشت، امروز دستکم دو برابر و حتی بیشتر شده است، واحدهای تولیدی برای تأمین مواد اولیه با فشار مضاعفی روبهرو هستند و این مسئله استمرار فعالیت آنها را تهدید میکند.
رئیس اتاق یزد با اشاره به شرایط بازار خاطرنشان کرد: در کنار افزایش هزینههای تولید، کاهش قدرت خرید مردم نیز موجب شده بازار با رکود شدید مواجه شود. امروز در عمل با پدیده رکود تورمی روبهرو هستیم؛ یعنی از یکسو هزینهها افزایش یافته و از سوی دیگر تقاضای مؤثر در بازار کاهش پیدا کرده است.
دستمالچیان تأکید کرد: برای اینکه یک واحد تولیدی بتواند در این شرایط پایدار بماند و از این دوره عبور کند، نیازمند حمایت جدی در حوزه تأمین موجودی و مواد اولیه است، تولیدکننده باید بتواند مواد اولیه را تهیه کند و در عین حال، به دلیل شرایط بازار، ناچار است کالاهای خود را بهصورت اقساطی و با فاصله زمانی بیشتر به فروش برساند.
بر اساس اظهارات این فعال اقتصادی در چنین شرایطی نقش دولت بسیار تعیینکننده است، لازم است بستههای حمایتی مشخصی طراحی شود؛ از جمله پرداخت وامهای کمبهره و ارائه تسهیلات ویژه برای واحدهای کوچک و متوسط تا بتوانند از این وضعیت عبور کنند.
رئیس اتاق یزد هشدار داد: اگر حمایت کافی و دقیق از بنگاههای کوچک و متوسط صورت نگیرد بسیاری از این واحدها در تأمین مواد اولیه با مشکل جدی مواجه شده و ناچار به توقف فعالیت یا تعطیلی خواهند شد که تبعات آن برای اشتغال و اقتصاد استان قابل توجه خواهد بود.
این فعال اقتصادی با اشاره به روند تخصیص ارز نیز تصریح کرد: علیرغم اینکه اعلام میشود ارز برای بخش تولید تخصیص داده میشود، صفهای تخصیص همچنان طولانی است و فرآیند دریافت ارز با تأخیرهای قابل توجهی همراه است. این معطلیها برنامهریزی تولید را مختل میکند.
او همچنین به چالش فرسودگی تجهیزات اشاره کرد و گفت: بخش قابل توجهی از ماشینآلات واحدهای تولیدی فرسوده شدهاند و نیاز به نوسازی دارند، اما برای واردات یا بهروزرسانی این تجهیزات نیز ارزی تخصیص داده نمیشود، در نتیجه تولیدکننده همزمان با افزایش هزینه مواد اولیه، با افت بهرهوری ناشی از فرسودگی ماشینآلات نیز دستوپنجه نرم میکند.