اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران و زیرساختارهای آن در سال 1404 در راستای ایفای مأموریتهای خود به عنوان صدای رسای بخش خصوصی رویکردی مبتنی بر عملگرایی و نوآوری را پیش روی خود قرار داد تا بر اساس آن نقش خود در نظام حکمرانی کشور را به مثابه نهاد حل مسئله ایفا کند.
هر چند اتاق ایران، اتاقهای استانی، اتاقهای مشترک، تشکلهای اقتصادی و کمیسیونهای تخصصی اتاق ایران در روزهای پایانی سال به منظور حفظ پایداری جریان، تجارت، تولید و اشتغال، همسو با سیاستهای کلان کشور، اولویتهای شرایط اضطرار را پیگیری کردند، در طول سال 1404 موارد ریشهای برای تسهیل تولید، تجارت و محیط کسبوکار را در دستورکار قرار دادند.
از اینرو در پرونده «اتاق ایران؛ نهاد حل مسئله» به تشریح و تبیین فعالیتهای اتاق ایران و زیرساختارهای آن در راستای حل مسئله در سال 1404 میپردازیم.
گزارشی که اکنون پیشرو داریم مربوط به انجمن صنایع گالوانیزه ایران است.
تلاش اعضای انجمن صنایع گالوانیزه ایران همواره بر این اصل استوار است که باید ضمن شناسایی ریشهای بروز هر مشکل با همافزایی و تعامل به حل آنها کمک کند. در سال 1404 اقتصاد ایران با مسائلی روبهرو شد که صنایع و شرایط تولید را مختل میکرد با این وجود، اعضای انجمن و واحدهای تولیدی دست از اقدام برنداشتند و ضمن تلاش برای حل موضوعات، اجازه نداند چرخ تولید بایستد.
انجمن در سالی که پشت سر گذاشتیم تمرکز عملیاتی خود را روی سه محور پیشران معطوف کرد که بیشترین اثر مستقیم را بر صنعت گالوانیزه و زنجیره صنایع فلزی داشتند.
محور اول: ناترازی انرژی و اختلال در تأمین پایدار برق و گاز
صنعت گالوانیزه یک صنعت حرارتی و پیوسته است. توقف ناگهانی انرژی به معنای توقف کامل تولید، آسیب به وانهای مذاب، افت کیفیت پوشش و تحمیل هزینههای سنگین راهاندازی مجدد است. محدودیتهای انرژی عملاً به محدودیت ظرفیت تولید تبدیل شده است.
محور دوم: تورم و بیثباتی نرخ ارز
افزایش شدید سطح عمومی قیمتها همراه با نوسانات ارزی، امکان قیمتگذاری، عقد قرارداد، تأمین مواد اولیه و مدیریت نقدینگی را بهشدت مختل کرد.
محور سوم: بیثباتی محیط کسبوکار ناشی از شوکهای سیاسی و جنگ
ریسکهای ژئوپلیتیک و تنشهای منطقهای، همراه با تغییرات ناگهانی مقررات اقتصادی، فضای سرمایهگذاری را نااطمینان و غیرقابل پیشبینی کرد.
انجمن برای حل این مسائل و نقشآفرینی اجرایی خود با رویکرد « مطالبهگر و هماهنگکننده» وارد شد.
• پیشنهاد اولویتبندی تأمین انرژی صنایع پیوسته
• ترویج پروژههای بهرهوری انرژی در واحدهای عضو
• تقویت هماهنگی بین واحدهای عضو برای تداوم تولید
این اقدامات منجر به درخواست تبدیل مسئله انرژی به مطالبه رسمی صنعت و ارتقای سطح گفتوگوی سیاستی میان صنعت و دولت شد و اعتقاد داریم در صورت حل این مسائل، اقتصاد صنعتی از حالت بقا به حالت رشد پایدار منتقل میشود.
در سال ۱۴۰۴، انجمن طرح «سامانه یکپارچه تابآوری صنعتی» را طراحی کرد که شامل موارد زیر میشود.
• پایش انرژی مصرفی واحدها
• رصد ریسک ارزی و هزینه تولید
• هشدارهای زودهنگام اختلال بازار
• پایگاه داده زنجیره تأمین
این طرح در مرحله اجرای آزمایشی و توسعه عملیاتی قرار دارد.
در نهایت اولویتهای راهبردی انجمن برای سال ۱۴۰۵
1. تأمین پایدار انرژی صنعت
2. پیشبینیپذیری سیاستها
3. کاهش ریسک ارزی تولید
4. ارتقای بهرهوری و فناوری صنعتی
5. توسعه صادرات پایدار
6. افزایش تابآوری در برابر شوکهای ژئوپلیتیک